Początek polskiego ruchu technicznego
Za symboliczny początek ruchu stowarzyszeniowego polskiego środowiska technicznego przyjmuje się Towarzystwo Politechniczne Polskie założone w Paryżu przez gen. Józefa Bema.
Historia NOT wyrasta z długiej tradycji samoorganizacji inżynierów i techników. Ruch ten powstawał w czasie zaborów, rozwijał się wraz z przemysłem, a po II wojnie światowej został odbudowany jako ogólnopolskie środowisko wspierające naukę, technikę i gospodarkę.
Stowarzyszenia pod zaborami
W trzech zaborach powstawały organizacje i sekcje techniczne integrujące osoby związane z przemysłem, nauką oraz praktyką inżynierską.
Ogólnopolskie zrzeszenia techniczne
Po odzyskaniu niepodległości tworzono struktury koordynujące działalność stowarzyszeń techników i inżynierów w skali kraju.
Odbudowa i powołanie NOT
Po wojnie reaktywowano regionalne i branżowe organizacje techniczne. W Warszawie powołano Naczelną Organizację Techniczną, a w Kielcach działał Wielobranżowy Związek Inżynierów i Techników.
Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych
Po przemianach ustrojowych NOT przyjęła model federacyjny, skupiając stowarzyszenia naukowo-techniczne i reprezentując środowiska techniczne wobec gospodarki oraz administracji.
Historia zrzeszania się środowisk technicznych
Początki
Pierwsze polskie inicjatywy stowarzyszeniowe środowisk technicznych rozwijały się w okresie zaborów, równolegle z przemianami przemysłowymi w Europie. Za symboliczny początek tego ruchu przyjmuje się rok 1835, kiedy gen. Józef Bem powołał w Paryżu Towarzystwo Politechniczne Polskie.
Pod zaborami
W drugiej połowie XIX wieku polscy technicy integrowali się w różnych warunkach politycznych i organizacyjnych. Powstawały towarzystwa, sekcje techniczne oraz lokalne struktury skupiające osoby związane z przemysłem, nauką i praktyką inżynierską. Ważnymi ośrodkami były między innymi Lwów, Kraków, Poznań i Warszawa.
Niepodległa Polska
Po odzyskaniu niepodległości środowisko techniczne dążyło do koordynacji działań w skali kraju. W 1924 roku powstał Związek Polskich Zrzeszeń Technicznych, a w latach trzydziestych tworzono ogólnopolskie organizacje skupiające inżynierów oraz techników.
Wojna i odbudowa
W czasie II wojny światowej inżynierowie i technicy stanowili ważne zaplecze techniczne państwa podziemnego, przemysłu wojennego i formacji działających poza granicami kraju. Po wojnie regionalne i branżowe organizacje techniczne zaczęły się reaktywować, a 12 grudnia 1945 roku w Warszawie powołano Naczelną Organizację Techniczną jako wspólne zrzeszenie stowarzyszeń.
Federacja NOT
Po 1989 roku NOT przyjęła model federacyjny jako Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych. Działalność organizacji została ukierunkowana na wspieranie innowacyjności, podnoszenie kwalifikacji zawodowych, prestiż zawodu inżyniera oraz reprezentowanie środowisk technicznych wobec władz, administracji i gospodarki.
Źródło: not.org.pl